Rodzaje i fasony jeansów — jak wybrać krój, który dobrze leży

Rodzaje i fasony jeansów różnią się nie tylko szerokością nogawki. O dopasowaniu spodni decydują jednocześnie krój w biodrach i udach, wysokość stanu, przebieg nogawki od kolana oraz jej długość. Jak informuje redakcja texasclub.pl, określenia straight, slim, skinny, tapered, bootcut, relaxed czy loose opisują konkretne proporcje konstrukcji, ale nie zastępują sprawdzenia tabeli rozmiarów danego producenta.

Najbezpieczniej zacząć od ustalenia, gdzie spodnie mają przylegać, a gdzie powinny pozostawiać swobodę ruchu. Osoba, która potrzebuje więcej miejsca w udach, lecz nie chce szerokiej nogawki przy kostce, może wybrać fason tapered. Straight zapewnia bardziej równomierną szerokość, skinny mocno przylega na całej długości, a bootcut rozszerza się poniżej kolana.

Dobrze dobrane jeansy nie powinny wymagać ciągłego podciągania, uciskać podczas siedzenia ani tworzyć przypadkowych fałd w kroku.

Straight, slim i skinny — podstawowe różnice

Fason straight, czyli prosty, zachowuje zbliżoną szerokość nogawki na wysokości kolana i przy jej zakończeniu. Levi’s określa go jako klasyczny krój o tej samej szerokości w obu tych punktach. Spodnie mogą być bardziej dopasowane albo luźniejsze w biodrach, dlatego nazwa „straight” nie oznacza automatycznie szerokiego modelu.

„The same width at the knee and at the leg opening” — podaje Levi’s w oficjalnym przewodniku po fasonach jeansów.

Straight jest praktycznym wyborem dla osób, które nie chcą ani mocno opinającej, ani wyraźnie rozszerzonej nogawki. Prosta linia pozwala również łatwiej dopasować spodnie do różnych rodzajów obuwia: sneakersów, półbutów, botków czy klasycznych trampek.

Slim jest węższy. Nogawka pozostaje blisko ciała, szczególnie w biodrach i udach, ale zwykle nie przylega tak mocno jak skinny. Według oficjalnego przewodnika Levi’s fason slim jest nieco luźniejszy od skinny, choć nadal zachowuje dopasowaną linię uda i nogawki.

Skinny ma wąski przebieg od bioder aż do kostek. Najczęściej wykorzystuje denim z domieszką włókien elastycznych, ponieważ konstrukcja musi umożliwiać zginanie kolan i swobodne siadanie. Samo oznaczenie „stretch” nie mówi jednak, jak mocno materiał będzie pracował — znaczenie ma jego skład, gramatura oraz procent włókien elastycznych podany na metce.

Najważniejsze różnice:

• straight — prosta nogawka, zbliżona szerokość przy kolanie i na dole;
• slim — dopasowany w udach i nogawkach, ale nie tak ciasny jak skinny;
• skinny — bardzo wąski krój, przylegający również przy łydkach i kostkach.

Między nazwami stosowanymi przez poszczególne firmy mogą występować różnice. Dlatego dwóch modeli opisanych jako slim nie należy uznawać za identyczne bez porównania ich wymiarów.

Tapered, relaxed i loose — więcej miejsca bez przypadkowego nadmiaru materiału

Tapered oznacza nogawkę zwężającą się ku dołowi. W górnej części spodnie mogą zapewniać standardową albo zwiększoną ilość miejsca, natomiast od kolana stopniowo stają się węższe. Oficjalne przewodniki Levi’s i Wrangler opisują ten fason jako przestronniejszy w udach i zwężony przy kostce.

„Roomy in the thigh and narrow at the ankle” — tak Levi’s definiuje konstrukcję tapered w przewodniku po męskich jeansach.

To rozwiązanie dla osób, które odczuwają ucisk w udach w modelach slim, ale nie chcą prostej, szerokiej nogawki. Zwężenie ogranicza ilość materiału zbierającego się nad butem i pozwala zachować wyraźny kształt spodni.

Relaxed pozostawia więcej przestrzeni przede wszystkim w biodrach, pośladkach i udach. Nogawka może być prosta albo lekko zwężona — zależnie od modelu. Levi’s definiuje relaxed jako krój prosty z dodatkowym miejscem na całej długości, natomiast w przewodniku rozmiarowym wskazuje na luźniejsze dopasowanie w pośladkach i udach.

Loose i baggy są obszerniejsze. Loose zazwyczaj zachowuje czytelny krój spodni, lecz pozostawia dużo miejsca od bioder do kostek. Baggy może mieć dodatkowo obniżony krok, większą objętość i dłuższą nogawkę tworzącą fałdy nad obuwiem. Wrangler podkreśla, że przy luźnych fasonach istotne są trzy elementy: wysokość stanu, długość oraz sposób, w jaki materiał układa się na sylwetce.

Przy wyborze luźniejszych jeansów trzeba sprawdzić:

1. Czy pas pozostaje na właściwym miejscu bez mocnego zaciskania paska.
2. Czy nadmiar materiału wynika z zamierzonego fasonu, a nie ze zbyt dużego rozmiaru.
3. Czy nogawki nie są tak długie, że wchodzą pod piętę i ocierają się o podłoże.

Bootcut, flare i wide leg — fasony rozszerzane

Bootcut został zaprojektowany tak, aby nogawka mieściła się nad cholewką buta. Spodnie są zwykle standardowe albo dopasowane w biodrach i udach, a rozszerzenie zaczyna się w okolicy kolana. Oficjalny przewodnik Levi’s opisuje modele bootcut jako spodnie z szerszym dołem przeznaczonym do noszenia na butach.

Flare rozszerza się mocniej niż bootcut. W damskim przewodniku Wrangler fason flare jest opisany jako dopasowany od bioder do kolan i wyraźnie poszerzony poniżej. Poszczególne modele różnią się stopniem rozszerzenia: od umiarkowanego po mocno zaakcentowany.

„Slim leg from hip to knee, flared leg opening” — wskazuje Wrangler, opisując konstrukcję jeansów flare.

Wide leg ma szeroką nogawkę na znacznej części długości, a nie tylko poniżej kolana. W przeciwieństwie do baggy może zachowywać uporządkowaną, pionową linię i stosunkowo precyzyjne dopasowanie w pasie. Kluczowe jest ustalenie, czy nogawka ma opadać prosto, czy tworzyć miękkie załamania nad butem.

Przy fasonach rozszerzanych długość trzeba oceniać w obuwiu, z którym spodnie będą najczęściej noszone. Levi’s wskazuje, że jeansy w standardowej długości powinny kończyć się poniżej kostki, choć ostateczna pozycja zależy również od fasonu i sposobu stylizacji.

Wysoki, średni czy niski stan

Wysokość stanu określa położenie pasa spodni względem talii i bioder. High rise sięga wysoko, często w okolice naturalnej talii. Mid rise znajduje się niżej, a low rise opiera się na biodrach. Ta sama szerokość pasa może zachowywać się inaczej w zależności od wysokości stanu, ponieważ spodnie obejmują ciało w innym miejscu.

Wysoki stan może stabilniej utrzymywać jeansy i ograniczać ich zsuwanie podczas siadania. Średni jest rozwiązaniem pośrednim, często stosowanym w fasonach straight, slim i tapered. Niski stan wymaga szczególnie dokładnego sprawdzenia dopasowania w biodrach oraz wysokości z przodu i z tyłu.

Podczas przymiarki należy usiąść, pochylić się i wykonać kilka kroków. Pas nie powinien boleśnie uciskać brzucha, odstawać z tyłu ani przesuwać się przy każdym ruchu. Jeżeli spodnie dobrze wyglądają wyłącznie na stojąco, rozmiar lub konstrukcja modelu prawdopodobnie nie odpowiada sposobowi użytkowania.

Jak sprawdzić rozmiar, długość i materiał

Rozmiar jeansów bywa podawany jako para wartości, na przykład W32/L32. Litera W odnosi się do obwodu pasa, a L do długości wewnętrznej nogawki. Numery nie zawsze przekładają się identycznie między markami i kolekcjami, dlatego przed zakupem internetowym trzeba skorzystać z tabeli konkretnego producenta.

Pomiar należy wykonać bez ściskania taśmy:

• obwód w miejscu, w którym ma znajdować się pas;
• obwód bioder w najszerszym punkcie;
• długość wewnętrzną od kroku do planowanego końca nogawki.

Jeansy ze 100-procentowej bawełny są zwykle mniej rozciągliwe i mogą początkowo sprawiać wrażenie sztywniejszych. Modele z domieszką elastanu lub innych włókien elastycznych łatwiej dopasowują się podczas ruchu, ale poziomu komfortu nie da się ocenić wyłącznie na podstawie samej nazwy materiału. Trzeba sprawdzić pełny skład i przymierzyć spodnie w pozycji siedzącej.

Nie należy kupować wyraźnie za ciasnych jeansów wyłącznie z założeniem, że zawsze mocno się rozciągną. Zachowanie materiału zależy od splotu, wykończenia i składu konkretnego modelu.

Najprostszy sposób wyboru fasonu

Najpierw trzeba określić ilość miejsca potrzebnego w biodrach i udach. Następnie wybiera się przebieg nogawki: prosty, dopasowany, zwężany albo rozszerzany. Dopiero później należy ustalić wysokość stanu, długość i stopień elastyczności denimu.

Dla osoby poszukującej neutralnego kroju punktem wyjścia będzie straight. Slim zapewni węższą linię bez pełnego efektu skinny. Tapered sprawdzi się, gdy potrzebne jest miejsce w udach i węższy dół. Relaxed lub loose zwiększy swobodę, natomiast bootcut i flare pozostawią więcej przestrzeni poniżej kolana.

Ostateczna decyzja powinna wynikać z rzeczywistych wymiarów oraz tego, jak spodnie zachowują się podczas ruchu. Nazwa fasonu pomaga zawęzić wybór, ale nie zastępuje tabeli rozmiarów, kontroli długości i przymiarki.

Więcej przydatnych informacji znajdą Państwo na naszej stronie. Polecamy także przeczytać: Buty zimowe: skóra, zamsz czy membrana — jaki materiał wybrać na deszcz, śnieg i mróz